ا ی آ رزوی پرورده شده در روز ها ی کو دکی ام

                      و قت آ ن رسیده که با تو و دا ع  گو یم

چشما ن تو

            مر ز با ن جلو ه های خا طرا ت کهنه ام  ا ست

و عطش د ستا نت

          جستجو گر خا موش ا ندا م بی حسم

با تو و د ا ع می گو یم

 دیگر برا یت ترا نه ا ی نخوا هم سرا یید

                           د یگر نخوا هم تو انست

                             که با  آ وا ی کلا مت هم آ و ا ز شو م

با تو بد رود می گو یم

         و با تما م میثا قی که تو بر ا یم سا خته بو دی

د یگر با ز نخو ا هم گشت

       تا شا هد عرو ج بی نشا ن مهر با نی ها یت با شم

                                                                       بد رو د

با ید ا مید وار با شم ؟

      به اینکه به هر زگی علفها ی خا نه ما ن خو گر فته ام

                               به اینکه هر روز را بی تو به شب بر سا نم

و و اکنش سبز ملخ ها را ندیده بگیرم

و با سر ود سبز طبیعت بی تو همر ا ه شو م

با ید امید د اشته با شم

     که می تو ا نیم هنو ز هم به حجم فا صله ها ایمان بیا وریم

با ید امید وار با شم

     که سکو ت خو دم و خو د ت را شکسته ام

                                            بغض ها یم تر کید ه

و همچون جا ند ا ری بی جا ن

         فقط به سپر ی شد ن لحظه ها می نگرم

با ید امید داشته با شم

                که با و جو د ر فتنت

                    هنو ز هم آ یینه ها به من می نگرند

با ید امید وا ر با شم

که هر بار از خو د می پر سم کد امین روز با ز می گر دی

تنها ا نعکا س صد ا یم را میا ن د ر ها ی بسته می شنو م

                                                                          و بس